Bugün yoğun bir pazartesiydi. İşten sonra yürüyüşe çıktık. Bir dondurma yapıp geldik. Sohbet muhabbet sırasında da sevdiğim ve güvendiğim insanlar hakkında, duyduğumda ağzımı açık bırakan şeyler duydum. “Ulan siz de mi kötü insanlarsınız” dedim. Şu dünyada iyi insan kalmadı herhalde. Show TV’de, Güldür Güldür’ün tekrarını izledik. Gün bitti işte. Saat 23.40 geçiyor. Ne zamandır Yunus Emre’nin, Gel Gör Beni Aşk Neyledi ilahisini dinlemiyordum. Onu dinledim. Çocukluğumun ramazan aylarını hatırlatır bana her zaman bu ilahi. Bir de Sordum Sarı Çiçeğe ilahisi vardır. Çocukken çok dinlerdik onu da. Güldür Güldür’de, Telefonun İcadı adlı skeci izledim. Komikti. Zaten bir Türk, dünyayı değiştiren olaylara nasıl yaklaşırdıdan yola çıkılarak yazılan her şey komik oluyor.
*Önceki
yazı: Kişisel Blog Yazıları #198
*Sonraki yazı: Kişisel Blog Yazıları #200
Kabede hacılar hu der Allah ? :))
YanıtlaSilİnsanlara artık şaşırmayacağım diyorum ben de ama şaşırtmaya devam ediyrlar
Kabede hacılar hu der Allah. Evet, bu ilahi de artık unutulmazlar arasında :) Gerçekten öyle. Hiç bir insana güvenmeyeceksin ya.
SilAğzımı açık bırakan olacak herhalde.
YanıtlaSilAynen :( Onu yazmamışım.
SilPazartesi ve cumaları yoğun olur, hiç şaşmaz:(
YanıtlaSilResmen içimizden geçtiler :(
SilGüvenmek olgusu zor zanaattır ;)
YanıtlaSilKi neye niye güveneceksin ki? Mantıklı insanların birine güvendiğini sanmıyorum.
Ben de mantıklı insan olup, ben de kimseye güvenmeyeceğim artık. Dedi ama yine güvendi :)
Silİnsanların hep arka ceplerinde taşıdıkları gerçek yüzleri veya maskeleri oluyor. Hangisi hangi an yüzünden bilmek zor. :)
YanıtlaSilOff! Bu örnek gerçekten hem güzel oldu hem de acı bir gerçeği yüzüme çarptı :) Bundan sonra böyle düşünmem lazım anlaşılan. Arka cep ve orada saklanan yüzler :(
Silher akşam mı yiyon dondurma :)
YanıtlaSilHaftada iki üç :)
Sil