Yorulmuşum. Uzandım. Uyumuşum. Telefonun alarm sesine uyandım. Kalkıp alarmını kapatana kadar susmadı telefon. “Bu ne inat kardeşim ya” dedim. Şimdi bu telefonu kalkıp duvara fırlatsam ne olacak? Yine ben zararlı çıkacağım. Durduk yere yeni telefon masrafı çıkacak. Gerçi yeni telefon da istiyorum. Bu şekilde mana etmiş de olurum diye de düşünmüş olabilirim bilinç altımda. Böyle bir çılgınlık yapmadım tabi. Sinirli bir vaziyette kalktım ve telefonu susturdum. “Yapacağın buydu işte, susmak” dedim. İnsan telefonla, telefonun alarmıyla kavga eder mi? Eder kardeşim eder. Şu devirde nelerle kavga etmiyoruz, neleri kafaya takmıyoruz ki? Özgür Özel bile yeni bir parti kurmaktan bahsediyor. Ortam ısınıyor. Şimdi partileme zamanı. Delicesine dans etmek ve her şeyi bir anlık da olsa unutma zamanı.
*Önceki
yazı: Kişisel Blog Yazıları #202
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder