İrfan Değirmenci ve gazetecilik...

     Kanal D’de İrfan Değirmenci’nin görevine son verilmiş. Nedeni ise: Sosyal medyada referanduma, “Hayır” demesiymiş. Doğan Medya’dan yapılan açıklamada, kendilerinin yayın ilkeleri gereği yapılan bu paylaşımın tarafsızlık ilkesiyle uyuşmadığı belirtilmiş. Bence iyi, güzel, mantıklı bir açıklama. Şahsen İrfan Değirmenci’yi severim. İşine son verilmesine üzüldüm. Peki onun yerine kimi getirmişler ? Emin Çapa. Kafadan muhalif. Bu adam sosyal medyadan paylaşım yapmaz, direk ekrandan, “Hayır” der. Bu nasıl bir görevlendirme ben bunu çözemedim arkadaş. Ya bence gazeteciler son zamanlarda gazetecilik ile muhaliflik arasındaki çizgiyi iyi hesap edemiyorlar. Bir gazeteci gibi değil de sanki bir muhalefet partisi genel başkanı gibi hareket ediyorlar. O tip gazetecileri dinlemiyorum açıkçası. Gazeteci dediğin iyisiyle, kötüsüyle her şeyi ortaya koyacak. Ama hakaret etmeden, yalakalık yapmadan. 

Foto kaynak: https://www.pexels.com/photo/adult-business-camera-commerce-245132/

KPSS olmadı. İş aramaya başladım.

     Aylardır beklediğim KPSS sonuçları açıklandı. Aldığım puanı ne siz sorun, ne de ben söyleyeyim. Büyük bir hüsran oldu sonuç. “Memur olmaktan ümidi kestiğime göre iş aramaya başlayayım” dedim. Ben Düzce’de yaşıyorum. Doğma büyüme Düzce’liyim. Yazmayı, okumayı seviyorum. Güncel gelişmeleri takip etmek her zaman hoşuma gitmiştir. Bu nedenle, “Öyle bir meslek yapayım ki” dedim. İçinde hem okuma yazma olsun, hem de günlük haberler olsun. Böyle bir meslek gazetecilikti. Buradaki yerel gazetelere başvurdum. Biri reklamcı arıyor. Düzce merkezde firmaları dolaşıp, gazeteye onlardan reklam alacağım yani. İnsanları ikna etme gibi bir kabiliyetim yok benim. Ama çok isterdim öyle biri olmayı. İnsanlarla konuşup onları ikna edip çalıştığım gazeteye reklam almayı.

                                                  GAZETEDE İŞE GİREMEDİM

     Bu nedenle oraya girmedim. Başka bir gazeteye gittim. Oda daha işçi çıkaracakmış. Başka bir gazeteye cv’mi gönderdim. Ordan da ses çıkmadı. Mecburen bu gazetecilik sevdasından şimdilik vazgeçmek durumunda kaldım. Ondan sonra Kariyer.net’e girdim. Yine burada bir inşaat firması müşteri temsilcisi arıyormuş. Daha önce çağrı merkezi tecrübem olduğu için oraya başvurdum. Geri dönüş olmadı. Arkadaşım Bilal, Sakarya’daki Toyota’ya başvurmuş. İşe girmiş. Şimdi bir aylık eğitim sürecinde. Ben de başvurdum. Bir hafta sonra yani bugün sabahleyin bana ulaştılar. Mülakat için pazartesi en geç 09:30’a kadar fabrikada olmamı istediler. Nasip olursa pazartesi günü oraya gideceğim.

                                                AMACIM: YAZARAK GEÇİNMEK

     Tabi benim en büyük isteğim yazdıklarımdan geçimimi sağlamak. Bu gazetecilikle olur ya da başka bir meslekle. Blogla da olur diyeceğim ama. Onun için çok emek ve zaman gerekiyor. Şimdilik hedefim: Bir işe girmek. Ve çalışırken de blogda yazmaya devam etmek. Zaten popüler ve iyi bir blog olmanın yollarından birisinin de, istikrarlı bir şekilde yazmak olduğu söylüyorlar. Okuduğum tüm blogla ilgili yazılarda. Bu bloğu açtığım eylül ayı itibariyle 2 yıl olacak. Tabi bloğu açtığımdan beri düzenli bir şekilde yazı girdiğimi söyleyemem. İş-güç, yorgunluk derken insan yazmaya derman bulamıyor kendinde. İşte böyle sevgili okurlar. Bir şekilde hayattaki yönümü çizmeye çalışıyorum.

Foto kaynak:Pixabay.com

Blog linki:yasamdanyazilar.blogspot.com