Halil Sezai babası vefat etmiş. Allah
rahmet eylesin. Babasının vefat haberini konsere çıkmadan önce almış. Ama buna
rağmen konseri iptal etmemiş. Yine de çıkmış, zor bir halde konserini
tamamlamış. Bazıları bu durumu çok eleştirmiş. “Baban ölmüş. Ne şarkı
söylemesi?” demeye getiriyorlar yani. Bu durumu genelde tiyatrocularda
duyardık. Sanatçı yine de çıkar, oyununu oynardı. Çünkü şov devam etmeliydi. Bu
tartışmada bazıları Haluk Bilginer’in söylediklerini örnek gösteriyorlar. Ne
demişti Haluk Bilginer? “Babam öldü ama hala sahneye çıkarım yavşaklığına asla
inanmam. Önce insandır önemli olan, oyun değil. Ben babam ölürse sahneye filan
çıkmam, k.ıçımı yesin herkes”. Tamam, kendisi bu duruma katılmayabilir. Ama bu
kadar çirkin bir şekilde ifade etmesine de gerek yoktu.
YARGILAMAK HOŞ BİR ŞEY
DEĞİL YA
Halil Sezai babası öldükten sonra yapılan
bu tartışmaya bir cevap verdi mi bilmiyorum. Ama şunu biliyorum: Konsere çıktı
diye kimse Halil Sezai’yiyi yargılayamaz. Herkes farklıdır. Herkesin olaylara
vereceği tepkiler de farklıdır. Ben sadece saygı duyarım. Ülke olarak bir
yerlere gelememizin sebeplerinden biri de budur. İnsanları yargılamak. Ya bırakın.
İnsanlar nasıl istiyorlarsa yaşasınlar. Bize sadece saygı duymak düşer.
