Bugün bir arkadaşımla buluşmak üzere evden
çıktım. Yürürken önüme bir top geldi. Baktım tek başına bir çocuk. “Abi topu
atar mısın?” dedi. Ben daha iyisini yaptım. “Hadi gel çalım, çalım” dedim. Tek başına
oynadığından bu teklifime hayır demeyeceğini biliyordum. Tam da tahmin ettiğim
gibi oldu. “Tamam abi” dedi. 9-10 yaşlarında bir çocuk. Bir iki çalımda yedim
kendisinden ha. Bir iki çalım da ben attım ona. Dakikalar geçtikçe tabi benim
nefes alışverişler hızlanmaya başladı. “Tamam. Be yoruldum. Senin kadar genç
değilim” dedi. Sonra yoluma devam ettim. Birkaç dakikalığına çocuk oldum yani
anlayacağınız. Bazen şu hayatın sorumlulukları o kadar bunaltıyor ki. Böyle kısacık
mutluluklar iyi geliyor.
foto kaynak: https://www.pexels.com/photo/boy-covered-in-maple-leaves-24648/
