Kişisel Blog Yazıları #120: Küçük mutluluk

Ramazan ayının ilk iftarını da yaptık. Ezanın okunmasını beklemek, topun patlamasını duymak- evet, biz de hala top patlıyor- sonra orucunu açmak. Özlemişiz. İftardan sonra içilen çay da bir başka oluyor hani. Hele de dışarda iftar açtıysanız. Yapılan çay servislerinin ardı arkasının kesilmediğini görüyorsunuz. Seviyorum o hengameyi. Çay tepsilerinde dumanı tüten çayların, çay severlere yetiştirilmesi. Al sana küçük mutluluk.  

Ramazan aylarında şunu fark ediyorum bir de: Normal zamanlarda yemek için çok zaman harcıyoruz. Kahvaltı, öğle yemeği ve akşam yemeği. Aslında iki öğün de yetiyor işte. Zaten bazı uzmanlar da günde iki kez yemenin sağlıklı olduğunu savunuyorlar.

Star’da, Sevdiğim Sensin dizisini izledik. İkinci bölümüydü. Konu olarak bence güzel başladı. Ama önemli olan devamı. Yani senaryo. Eğer ki ellerinde güzel bir senaryo yoksa birkaç bölüme patlar bu dizi ve final yapar. Göreceğiz bakalım nasıl devam edecek dizi.

*Önceki yazı: Kişisel Blog Yazıları #119: İlk sahur- 2026    

*Sonraki yazı: Kişisel Blog Yazıları #121: İftar Sonrası Düşünceler: Tatlı, TV ve Kendi Yolunu Bulmak 

 

Beni küçük küçük mutlu eden şeyler...

     Perşembe sabahına yağmurla uyandık. Bloğumu takip edenler bileceklerdir. Bu hafta gececiyim. Aslında bu saatte benim uyuyor olmam gerekirdi. Bilgisayarın ekranından saate bakıyorum. 07:55. Gece 00:30’da eve gelmişim. 01.30’da yatmışım. Yarım saat de yatakta dönme. Oldu mu saat sana 02:00. 

     Bizimkiler ayaklanınca bende kalkmış bulundum. Camlarda yağmur damlaları. Sobamız yanıyor. Bizim buralarda sobalar çoktan kuruldu. Bir şeyler atıştırdım. Şu an bu yazımı çayımı içerken yazıyorum. Mutluluk bu olsa gerek. Ya da huzur. Ya da ikisi iç içe mi? Bu aralar hep bu tür yazılar yazmak istiyorum. Yağan yağmurdan, içilen bir bardak çaydan. Küçük küçük beni mutlu eden şeylerden. Ya da huzurlu eden şeylerden mi demeliydim :)