Her
akşam ya da her fırsatta bir yerlere kaçan arkadaşlarım var. “Her fırsatta bir
şeyler yapan arkadaşlarım gerçekten hayatı daha mı iyi yaşıyorlar?” diye
soruyorum kendime onları gördükçe. Gerçekten fotoğraflarda göründükleri gibi
mutlular mı? Yüzleri gibi, kalpleri de gülüyor mu? Yoksa o gülen yüzleri sadece
bir maskeden mi ibaret?
Sanki şöyle bir algı var. Ya da sadece ben böyle
algılıyorum. Her akşam bir şeyler yaparsan, bir yerlere gidersen hayatın tadı
ancak o zaman çıkar gibi. Bir şeyler yapmadığın akşamlar sanki hayatının kayıp
günlerinden sayılıyor. İnsan gerçekten hayatın tadını çok sosyalleşince mi
çıkarır? Yorgun düşene kadar gezince mi hayatı yakalamış olur?
Foto kaynak: https://unsplash.com/photos/ZQU9Q1xidQs
