Hayatı yaşayamamak...

     Hayatı yaşayamamak… Günlerim hep rutin. Sabah işe git, akşam eve gel. Kısır bir döngü adeta. Peki bu rutin yaşam koşullarında, gerçekten hayatı yaşayabiliyor muyum? Yaşadığım hayatta bir şeyler eksik gibi. Öylesine yaşıyorum hissine kapılıyorum. Öylesine çalışıyorum. Sadece hayatımı idame ettirmek için. Günler birbirini kovalıyor ama değişen bir şey yok. Hep aynı. Buna bir dur demek lazım. Ama nasıl? İşte bu sorunun cevabı zor. Hayatı yaşayamadığımı hissediyorum. Ama buna bir türlü engel olamıyorum. Ne yaparsam hayatı yaşıyormuş gibi hissedeceğim? Bunu bilmiyorum. Bildiğim tek şey: Şu anki yaşadığım hayattan tat almadığım. Günlerimi boşa harcadığım hissi. Köreliyormuşum duygusu. Bazen diyorum ki, “Öylesine yaşamak benim kaderim mi yoksa?”