Nostalji, İngilizce öğrenmek ve birkaç not...

Haftaya yoğun bir başlangıç yaptık. Bu ülkede her şey niye yoğun? İş yoğun, eğlence yoğun, yemek yoğun. Her yerde sıra, her yerde bekleme. Öyle böyle bir pazartesi gününü daha geride bıraktık. Şimdi sıra geldi salıya. Bizimkiler kanal D’de, Uzak Şehir dizisini izliyorlar. Yine konaklı monaklı bir dizi. Bugün okullar tatildi burada. Öğrenci olup yatmak vardı bugün. YouTube’da, Kral TV’nin 1995 yaz ayındaki top 20 sıralamasına denk geldim. Onu izledim. Biraz nostalji yaptım. Bir numarada Tarkan varmış. Dön Bebeğim şarkısı ile. İngilizce öğrenmede yaptığımız yanlışlardan biri de: İngilizceyi ana dilimiz gibi konuşmaya çalışmakmış. YouTube’da bir videoda denk geldim buna. Evet, olabilir. Çok mantıklı.

Şu İngilizceye bir çözüm bulalım...

     Kardeşim iş başvuruları yapıyor. Bugün başvurduğu yerden aramışlar. İngilizce mülakat yapacaklarmış. Gramer bilgisi olsa da konuşması zayıf. “İngilizce pratiği yapılan sitelerden birine abone olalım. Halledelim şu işi” dedim. Her yerde insanın karşısına çıkıyor sonuçta İngilizce. Konuşmadan, pratik yapmadan olmaz. “Kelime bilgim zayıf” diyor. “Merak etme oradaki öğretmenler sana yardımcı oluyor. Kelime bilgin genişler zamanla” dedim.

ESKİ GÜNLERDEKİ GİBİ Mİ OLACAK?

     Pazartesi günü elektrikler gitmişti. Salı günü de elektrikler gitti. Babamların zamanında günde iki saat elektrik kesintisi olurmuş. Ben de babama bunu hatırlatarak, “Baba yoksa sizin zamanınıza mı döneceğiz bu gidişle nedir?” dedim. Elektrik kesintisi sinir bozucu oluyor. Her şey elektriğe bağlı. Hayat duruyor resmen.