insanın kendi iç huzuru etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
insanın kendi iç huzuru etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

Bir edebiyat dergisi hayatınızın aşkını karşınıza çıkarırsa...


     Bir gün kitapçı dükkanınıza bir kadın gelir. İlk önce dikkate almazsınız onu. Sıradan bir müşteri gibi görürsünüz. Sonra dikkat edince olanlar olur. Evet, odur. Yıllardır aradığınız, yolunu gözlediğiniz kadın. Yani hayatınızın kadını. Varlık dergisinin bir sayısını sorar. Olmadığını söylersiniz. Öylece çıkıp gider dükkandan hayatınızın kadını. Peki böyle gitmesine izin mi vereceksiniz? 

     Bir şeyler yapmalısınız. Ama ne? Bir anda koşarsınız arkasından. Diğer sahafları araştırabileceğinizi ve dergiyi bulabilme imkanınız olabileceğini söylersiniz. Ve hayatınızın kadınının telefonunu alırsınız. Peki telefonu almakla bitti mi her şey? O sizi hayatınızın erkeği olarak görüyor mu peki? Bundan sonra hikayenin devamı nasıl gelir? Devamı Ahmet Batman’ın Korkma Kalbim kitabında. 

Ahmet Batman Korkma Kalbim

KAŞIK KAŞIK NUTELLA MI YENİRMİŞ?
     Hep televizyonlarda, dizilerde, filmlerde böyle görmedik mi? Kaşık kaşık Nutella yerler. Ayrılık acısı için yiyenleri de gördük. Pekmez’den ayrılan Pucca yani Büşra Pekin’in ayrılık acısı için yaptığı şeylerden biri de kaşık kaşık çikolata yemek değil miydi Hadi İnşallah filminde? Hatta bir kavanoz Nutella’yı bitirenler olduğunu duydum. İnsan bir kavanoz çikolatayı nasıl bitirebilir ki? 

     Ama gerçekten öyle oluyormuş. Gerçi bir kavanoz çikolatayı bitirmedim. Ama kaşık kaşık yemeye başladığım doğrudur. Nutella’nın  kendine has bir tadı var. Bizimkiler bir ara başka bir çikolata almışlar. Sanki şekerli tatlı gibi bir şeydi. İnsan bağımlısı haline geliyor. İçinde sanki kafein var.

ŞU AN ÖYLE HUZURLUYUM Kİ
     Odamda oturmuş yazıyorum. Saat 20:35 geçiyor. Yatsı ezanı okunuyor. Odam sessiz. Sadece ezan sesi duyuluyor. Ha birde klavyenin sesi. Huzurlu oluyorum hep bu anlarda. Çocukluğum geliyor aklıma. O zamanlar da dinlerdim böyle ezanları. Köyde bir abimiz vardı. Çok güzel okurdu. Hele sabah ezanları. 

     Böyle anlar ne güzel anlardır. Hem insan kendisiyle olmanın huzurunu yaşar hem de kendini sorgular. “Hayatımda ne yapıyorum? Nereye gidiyorum?” der. İnsan olarak aradığımız bu işte. Huzur. Modern çağ insanın istediği tek şey bu aslında. Ne mal mülk ne de itibar. Sadece huzur. Kendi iç huzuru.

Foto kaynak: https://www.pexels.com/photo/red-love-heart-ornament-922269/