Askerdeyken çarşıya
çıktığımızda, kitapçılara da uğrardık. Bazı arkadaşlarım kitap alırdı. Ben çoğunlukla
bakardım. Kitaplara bakmayı seviyorum. Tek tek kitapları incelerim. Kitaplarla dolu
bir ortamda olmak, huzur verir bana. Arkadaşlarımın aldığı kitapları okurdum. Ama
canım, şiir okumak istiyordu. Özellikle de aşk şiirleri. Askere gelmeden önce,
sevgilimden ayrılmıştım. Ayrılık acım depreşmişti yani. Bu ayrılık acısını,
kendi yazdığım şiirlerle ifade ediyordum ama. Hiçbiri, Ümit Yaşar Oğuzcan’ın
yerini tutar mıydı? Ben onun aşkı anlatışına hayranım. Sonunda, Ümit Yaşar
Oğuzcan’ın, bir kitabını almaya karar verdim. Onun şiirleriyle aşk acımı
yaşayacaktım. Ben askerliğimi, Gelibolu’da yaptım. Gelibolu’nun, ufacık bir
çarşısı vardı. O çarşısında da, iki tane kitapçı.
ALACAĞIM KİTAP, KİTAPÇIDA YOKTU
Çarşının tam
içindeki kitapçı, moderndi. Nasıl yani? Yani gazeteden dergisine, son çıkan
kitaplardan klasiklere kadar her şey vardı. Bir de çarşının çıkışına doğru,
ufak bir kitapçı dükkanı vardı. Burada sadece kitaplar vardı. Öyle mizah
dergileri, gazeteler falan yoktu. Nedense- nedenini şimdi hatırlamıyorum-
çarşının içindeki o modern kitapçıdan değil de, çarşının sonundaki kitapçıdan
aldım şiir kitabını. “Aldım” dediysem de, hemen almadım. Gittim. Kitaplara baktım.
Ümit Yaşar Oğuzcan yok. Zaten küçücük bir kitapçı. Fazla zamanımı almadı
bakmak. Kitapçının sahibi kadına sordum. “Bir de yukarı bakın” dedi. Meğersem yukarısı
da varmış. Daracık bir merdivenden yukarı çıktım. Yukarıdaki oda da daracıktı. Zaten
şiir bölümü olarak bir raf vardı.
SİPARİŞ ETTİK KİTABI
Hemen bir göz
gezdirdim. Ümit Yaşar Oğuzcan yok. Tekrar gittim kadının yanına. “Aradığım
kitabı bulamadım” dedim. “İsterseniz sipariş edebiliriz” dedi. Ve hemen
bilgisayardan Ümit Yaşar Oğuzcan kitaplarına baktı. İki cilt kitabı vardı. Tüm şiirlerinin
toplandığı iki cilt kitabı. Kitabın adı, Şiir Denizi olarak geçiyordu. Şiir
Denizi-1 ve Şiir Denizi-2 olarak, iki cilde ayrılmıştı. Fiyatını sordum. “25
lira” dedi. “Ne zaman gelir? Ben askerim. Ancak hafta sonu çarşı izninde
alabilirim” dedim. “O zaman gelecek hafta çarşı izninde kitabınızı
alabilirsiniz” dedi. “Tamam” dedim. Bir sevinçle çıktım kitapçıdan. Öbür hafta
bir baktım ki. Meğer kitap, çarşı içindeki kitapçıda varmış. Bir hafta boşuna
beklemişim kitabımı.
TEKRAR TEKRAR OKUDUM ŞİİRLERİ
Kitabı almaktaki
diğer bir amacım da: İlk sayfasına tarih ve Gelibolu ismini yazmaktı.
Askerlikten bir hatıram kalsın diye. Öyle de oldu. Kitap hala elimde. Şafak 53
iken imzalamışım kitabımı. İçinde, daha önceden Ümit Yaşar Oğuzcan’ın okuduğum
ve çok sevdiğim şiirleri de vardı. İlk defa okuduğum şiirleri de. Sevdiğim şiirlerinin
bir kısmı ise, diğer ciltteydi. Sonradan kitapçıya gidince, ikinci cildi
kontrol ettiğimde gördüm. Ama sevdiğim şiirlerin bir çoğu, ilk ciltteydi. Kitaptaki
şiirleri çok okudum. Benim duygularıma tercüman oldular. “İyi ki almışım”
dedim. O şiirleri tekrar tekrar okurken. Bizim yemekhaneci vardı Osman. O
istedi kitabı. Onun da sevdiği varmış. Beğendiği şiirleri defterine yazdı. Bir de
aynı koğuştan Orhan vardı. O da istedi. Onun da bir sevdiği varmış. O sevdiğine
özel bir defter yapmış. Askerden sonra ona vermek için. Beğendiği şiirleri özel
defterine yazdı o da. İşte şiir kitabımla böyle bir hikayem var benim. Sizin sevdiğiniz
şiir kitapları hangileridir? Sizin böyle kitap hikayeleriniz var mı?
Foto kaynak:Pixabay.com
Blog linki:yasamdanyazilar.blogspot.com
