Pazar sabahından merhaba. Saat 09:18 geçiyor. Hava güzel. Aydınlık ve güneşli. Tam gezilecek bir hava. Sabahın bu saatinde ne işim var? Hem de pazar pazar. Uyku tutmadı. İş günü olsa uykudan gözlerimi açamazdım. Hepsi psikolojik şeyler işte. Çünkü işe başlamak istemiyoruz falan. Bilindik şeyler.
Dün
akşam Galatasaray deplasmanda Beşiktaş’ı, Osimhen’in golüyle 1-0 yendi. Bu sene
de şampiyon olmaya çok yakınız.
En
sonunda Düş Kesiği kitabını bitirdim. Bir aydan fazla oldu. O yüzden okuyun
veya okumayın diyemem. Beğendim mi? Bilmiyorum. Bu kitabı bitirmek bir gurur
meselesi haline gelmişti benim için. Ne gereği varsa.
Bugün
8 Mart. Dünya Kadınlar Günü. Başta kadın blog arkadaşlarım olmak üzere tüm
kadınların, Dünya Kadınlar Günü’nü kutlarım.
*Önceki
yazı: Kişisel Blog Yazıları #123: Bir çocuk hayali ve işi bırakan arkadaşım…
*Sonraki yazı: Kişisel Blog Yazıları #125: İnsan, sıkılan bir varlık
