Otobüsün açık olan kapısına yaklaştım. Kafamı
içeri uzattım. “Abi Çilimli’den geçiyor mu?” dedim. “Geçer” dedi otobüs şoförü.
Bindim otobüse. Şoförün hemen arkasındaki çiftli koltuğa, cam kenarına oturdum.
Cebimden bozuklukları çıkardım. İçinden üç lira ayırıp, şoföre uzattım. Sonra camdan
dışarıyı seyre daldım. Otobüste, cam kenarında oturmayı ve etrafı izlemeyi
seviyorum bende, bir çok kişi gibi. Az ileride, ışıklara takıldık. Şöyle bir
dışarıya baktım. Arabalar, vızır vızır gidiyorlar. Işıklarla her taraf
aydınlık. Herkes evine gitme telaşı içinde. Çok sevdiği ailesiyle mutlu ve
huzurlu saatler geçirmek için. Eve gitme telaşı içinde olanlar içinde ben ve otobüsteki herkes de var.
ÇAY
KANSER YAPIYORMUŞ
Bunu düşününce, bir anda huzurla
doluyorum. Arkama dönüp otobüsteki herkese bakıyorum. Otobüs fazla kalabalık
değil. Tekrar önüme döndüm. Şoförün yanında iki kişi oturuyor. Konuşmalarından,
şoförle arkadaş oldukları belli. Tatlı bir sohbet tutturmuşlar. Onlara kulak
verdim bende. Cam kenarındaki adam, çayla ilgili bir şey duymuş, onu anlatıyor.
“Bir-iki saat önce demlenmiş, bayat bir çayı bardağa koyduğunda, tortuları
oluyormuş. O tortular bardağın dibine iniyormuş. O çayı içince de o tortu,
boğazlara yapışıp kanser yapıyormuş” dedi. Hemen yanındaki bir diğer adamsa
buna karşılık, “Ha bi gün önce ölmüşün, ha bi gün sonra ölmüşün ne farkeder”
dedi. Bu tip tatlı konuşmalar her zaman olur otobüslerde.
YARDIMLAŞMANIN GÜZELLİĞİ
Bunun üzerine şoför girdi konuşmaya ve son
sözü o söyledi. Gülümseyerek, “Bi bağıra bağıra ölmek var, birde normal ölmek
var” dedi. Otobüs yine bir durakta durdu. Otobüse önce, elindeki bir bebekle
genç bir kız bindi. Onun arkasından, elinde bebek arabasıyla bir kadın ve 5-6
yaşlarında bir kız. Sonradan binen kadın, elinde bebeği tutan kıza, “Siz oturun
ben bebeği alırım” dedi. Meğer bebek, sonradan binen kadınınmış. Genç kızdan
yardım istemiş. Kadın, otobüs parasını uzattıktan sonra kızın kucağından
bebeğini aldı ve kıza, “Çok sağol” dedi. “Yardımlaşmak ne güzel” dedim içimden.
Bu duyguları yaşattığı için, otobüs yolculuklarını seviyorum. Tekrar camdan
dışarıyı seyretmeye başladım. İçimdeki huzurla.
Blog linki:yasamdanyazilar.blogspot.com
