Çocukken
kandil günleri camiye giderdik. Cami dolu olurdu. Tıpkı Cuma namazı gibi. Cami bir
cuma namazında dolu olurdu çünkü. Ha bir de bayram namazlarında. Camiye hevesle
giderdik. Şimdi bazıları çocukları camiden kovuyorlarmış. O çocukların
gönüllerini nasıl kırdıklarının farkında olmadan. Sonra çocuk camiden soğuyor. Soğur
tabi. Neyse işte. Kandil günleri camiden çıkışımızda kapıda lokum dağıtılırdı. Herhangi
biri hayrına dağıtırdı. Camide de şerbet ya da küçük poşette şeker dağıtılırdı.
Bazen renkli olurdu o şekerler. Sarı, kırmızı, yeşil. Kimi zamanda şekerler
kahverenginde olurdu. Ama üstlerinde susam olurdu. Böyle kandil akşamları, hep
o çocukluğumun güzel kandil akşamları gelir aklıma. Hepimizin mevlid kandili
mübarek olsun.
Foto kaynak: https://www.pexels.com/photo/ancient-arch-architecture-background-532728/
