Açık pencereden gelen yaz sesleri...

     Haziran akşamından yazıyorum bu yazıyı. 20:59’u gösteriyor saatler. Açık pencereden sokakta oynayan çocukların sesleri geliyor. Sıcaklık olarak olmasa da, yaz ayı geldiğini hissettiriyor.

DUY DA İNANMA HABERİ…    

     Finlandiya ve Norveç’in, NATO’ya girişine sonunda onay verdik. Buna karşılık her iki ülkede bize söz vermiş. Terör örgütlerine destek vermeyeceklermiş. Duy da inanma. Belki de eskisinden daha fazla destek verirler. Ama tamamen ilişkilerini keseceklerini düşünmüyorum.

EMRE KINAY, BU SEFER HANGİ OKUL DİZİSİNDE?

     Fox TV’de, Tozluyaka diye bir okul dizisi başlamış. Fragmanını izledim. Beni çekmedi. Peki bu dizide kim oynuyor dersiniz. Emre Kınay. Okul dizilerinde ve gençlik dizilerinde hep bu isim var. Güneşi Beklerken dizisinde oynadı. Güneşin Kızları’nda oynadı. Ve şimdi, yine bir okul dizisi ile karşımızda.

 

Haziranda gelen yaz ayı...

     Geçen sene haziran ayının sonlarına kadar havalar soğuk gitmişti. Ama bu sene bir farklılık var. Bugün 1 haziran. Ve yaz çoktan geldi. Evde tişörtle geziyoruz. Ve geceleri camlar açık. Bunaltıcı bir hava oluyor zaman zaman. Aslında normal olanı bu değil mi? Ama geçtiğimiz senelerde yaz ayı o kadar zor geldi ki. O yüzden normalinden bile şüphe eder olduk.

Foto kaynak: https://unsplash.com/photos/75Bl-85F7ns

Yaz ayındaymışım hissi...

     Dışarda hava çok güzel. İnsanın içini açan türden. Dışarı çıktım. Şöyle bir hava aldım. Millet sokaklarda. Gençler bir halka yapmışlar. Sohbetin en koyu yerindeydiler. Herkes pazar gününün tadını çıkarmakla meşguldü. Geçtiğimiz hafta gececi olduğum için doğru dürüst blogları okuyup yorumlayamamıştım. Bloglar arasında dolaştım. Yine aklıma konu gelmemesi krizim tuttu. Biraz onunla uğraştım. Yarın pazartesi. Yine iş başlıyor. Bu hafta tatilimde bir gün üstelik. Oda yetmezmiş gibi bu hafta cumartesi tatil yapıp pazar çalışacağım. 

     Yazıyı yazarken akşam ezanı okunuyordu. Sanki yaz ayındaymışım gibi hissettim. Ya da ramazan ayında sofra başında ezanın okunmasını beklermiş gibi. Özlemişim yaz ayını ya. Tv8’de Düğün Dernek 2’ye denk geldim. “Hazır denk gelmişken bakayım” dedim. Reklam giresiye kadar baktım. İlk filmin çok uzağındaydı. Reklama girdikten sonra da izlemeyi bıraktım. Bu arada yine Survivor başlamış. Şu Survivor’ı hiç sevemedim yahu.

Foto kaynak: https://www.pexels.com/photo/abendstimmung-agriculture-back-light-cereal-533982/

Yaz ayını özleyenler el kaldırsın...

     Sağlık Bakanlığı, bilinçsiz antibiyotik kullanımına karşı kampanya başlattı. Haberleri izleme fırsatınız olduysa görmüşsünüzdür. Haberlerde denk gelmemişseniz bile, kamu spotuna denk gelmişsinizdir. Kamu spotunda iki şeye dikkat çekilmiş. Birincisi, hemen bir boğaz ağrısında ya da gripte antibiyotik kullanımından kaçınmamız öğütleniyor. Bunun dışında da antibiyotiği doktor yazarsa kullanmamız gerektiği söyleniyor. Birde, “Doktorlara baskı yapmayın” deniyor. Biz millet olarak şartlanmışız, “Abi antibiyotik içmezsem bu hastalık geçmeyecek” diye. Ondan sonra doktora, “İllaki yaz yaz” diye diretiyoruz. Adam da mecburen yazmak durumunda kalıyor. Ayrıca bir bilgi de vereyim. Ülke olarak Avrupa’nın en çok antibiyotik kullanan ülkesiymişiz. Sağlık Bakanlığının bu uygulamasını çok yerinde buluyorum.

                                                               YAZ AYI, GEL BE

     Yaz ayını özledik be. Özellikle neden mi özledim? Sabahları işe gitmek için kalkıyorsun ya. Odanın içi buz gibi oluyor. Yorganı bir açıyorsun, buz gibi. Zor zahmet yataktan kalkıyorsun. Koşa koşa tuvalete git gel. Sonra üşüye üşüye kazaktı, pantolondu giy. Sonra durağa git. Anca serviste ısınabiliyorum. Oda hemen değil ha. 5-10 dakika sonra. Yaa, bunun dışında birde. Kazak giy. Mont giy. Şapka giy. Atkıyı tak. Artık şöyle yaz gelse de, şu üstümüzdeki ağırlıklardan bir kurtulsak. Şöyle tişörtlerle efil efil gezsek. Güneşi ayrı bir özledik zaten. Sabahları kalkıyorsun hava karanlık. Bu yaz saati uygulaması nedeniyle. Güne, için kararık başlıyorsun. Şöyle yaz sabahlarını özledik. Her taraf ışıl ışıl. Mis gibi sabahın kokusunu içimize çeksek. Ey yaz!!! Gel artık be.

                                             “ALBAYIM, HAYAT NEDEN BÖYLE?”

     Ne zamandır Poyraz Karayel’de, Poyraz’ın Albay ile konuşmasına denk gelmiyorduk. Uzun bir aradan sonra bu akşam Poyraz, tekrar Albayı ile hayatı konuşmaya başladı. Bu Poyraz’ın, Albay ile konuşması hoşuma gidiyor. Poyraz, içinden geldiği gibi anlatıyor Albay’a. Bu ne güzel bir özgürlüktür. Birine, hiçbir şeyini gizlemeden anlatmak. Hatta, daha da ileri giderek Albayın yanında ağlaması. Evet, insanı kendi başına ağlamak da rahatlatır. Ama başka birinin yanında, hem de çok güvendiği birinin yanında ağlamak, gözyaşı dökmek, insanı daha da bir rahatlatır. Yanında ağladığın bir insanın yanında, tüm maskelerinden arınmış bir şekildesindir çünkü. E bu çağda, birinin yanında kendin olabilmek büyük bir nimet. Poyraz ile Albayın konuşmalarından bir demet buraya bırakıyorum.

    

     

Mim: Yaz ayında ne okudum, izledim, dinledim?

     Yine bir hafta sonu ve yine bir mim yazısı. Bu aralar, yine mim yazıları aldı başını gidiyor. Bu sefer beni, yeni tanıdığım blog arkadaşım Başucumdaki kitaplar, filmler  mimlemiş. Mimin konusu: Yaz ayında izlediğimiz filmler ve okuduğumuz kitaplar. Bu arada, Başucumdaki kitaplar, filmler arkadaşımın bloğuna, buradan bir göz atabilirsiniz. Gelelim soru ve cevaplara.

1         1)    Bu yaz okuduğun en güzel kitap?

Yılanların Öcü- Fakir Baykurt

Bu kitap hatırladığım kadarıyla 100 temel eser arasında yer alıyordu. Boşuna yer almamış. Türkiye güçlülerin ülkesi diyoruz ya. Haksız da olsan, güçlüysen sen kazanıyorsun. Peki bu sefer de haksız ama güçlü olanlar mı kazanacak? Cevabı bu romanda bulacaksınız. Bu kitap ile ilgili inceleme yazısını buradan okuyabilirsiniz.

)               2)  Bu yaz okuduğun sana hayal kırıklığı yaşatan kitap?

Kafka’nın Dava kitabı. Bu kitap hakkında bi dünya yazı okumuştum. Hepsinde de, “Çok iyi” deniyordu. Ama hiç de öyle olmadı. Zor zahmet bitirdim kitabı.  Soyut bir şeylerle anlatmış yaşanılanı. Ama beni sarmadı işte. Dava kitabı ile ilgili inceleme yazısına da buradan ulaşabilirsiniz. 

Yaz ayı ile ilgili güzel bir mim oldu

           3)  Bu yaz izlediğin en güzel 3 film?

·       Kardeşim Benim: Murat Boz, Burak Özçivit ve Aslı Enver’in oynadığı film. Güzel bir film yapmışlar. Bir ara ikincisinin de geleceği konuşuluyordu. En son ne aşamada kaldı bilmiyorum.

·       Bir Varmış Bir Yokmuş: Mert Fırat ve Melisa Sözen’in oynadıkları film. Metropoldeki aşklar nasıl oluyor bu zamanlarda. Onu görmek isteyenler için bir film.

·       Bana Masal Anlatma: Fatih Artman ve Hande Doğandemir’in başrollerinde oynadığı film. Tam bir Burak Aksak filmi. Mizahla hüznün bir arada olduğu bir filmdi.

           4)   Bu yaz dinlediğin en güzel şarkı?

Aslında beğendiğim başka şarkılarda vardı ama aklıma gelmiyorlar. Aklıma şu an için tek gelen, Hande Yener’in Mor şarkısı. Ayrıca bu seneki Serdar Ortaç şarkısını çok fazla beğenmedim :) Geçmiş yaz aylarında yaptığı şarkılar daha güzeldi. Mesela Dansöz şarkısı :)

           5)   Bu yazı bir kelime ile tarif et?

     İlk önce sıcaktı. Sıcaktan buhar olup uçacaktık neredeyse. Ama yaz kısa sürdü. Yani tek kelime ile sıcak ve kısaydı.

         Gelelim mimlenecek olanlara. Şimdiye kadar tüm blogcu arkadaşlarım birbirini mimlemiştir. Mim bana gelesiye kadar, öyle oluyor genelde. Bende genel olarak bir kişiyi mimliyorum. Oda Simurg’un Kalemi. 

Güneşli bir gün hikayesi...

     Bugün hava çok güzeldi. Yazdan kalma bir gündü. Sıcaktan yandım. Şubat ayının ortasında. Küresel Isınma dedikleri bu olsa gerek. Havanın ne zaman, nasıl olacağını kestirmek çok zor. Pencereden güneş odaya girince sevindim. Hasretiz güneşe ne de olsa. Kış günleri hep hava kapalı. Bi noktadan sonra insanın içi de kapanıyor. Sizce de öyle değil mi? Zaten yapılan bilimsel araştırmalar da bu duygumuzu destekler nitelikte. Kapalı günler depresyona sokuyormuş çoğu kişiyi. Demek ki bu aylarda asık suratlı insanlar görmemiz bu yüzden.
      GÜNEŞ VAR AMA SICAK MI?
     Bu tip günlerde güneşi görürsünüz fakat dışarısı yine de soğuktur. O yüzden dışarı çıkarken ince giyinip giyinmeme konusunda kararsız kaldım. Neyse ki kardeşimin işi vardı. Benden önce dışarıya çıkmıştı. Hemen onu aradım. "Dışarısı nasıl?" dedim. Heyecanlı bir şekilde, "Harika!" dedi. "İnce bir kazakla ya da tişörtün üstüne ince bir hırkayla çık" diye devam etti konuşmasına. Bi tişört giydim. Bir de ince bir hırka aldım. Çıktım yola. Daha yolun yarısında çıkardım hırkamı.
   ŞUBAT AYINDA SADECE  TİŞÖRTLE DOLAŞMAK    
     İnsan şu Şubat ayında tişörtle dolaşırken kendini bi garip hissediyor. Üstüme baktım. Evet, sadece bi tişört vardı. Kendi kendime, "İnanamıyorum şu an üstümde sadece bir tişört var" dedim. Güneş Topla Benim İçin şarkısını mırıldandım. Yaz ayında ki gibi hırkamı elime aldım. Fırından ekmek alıp dönecektim. Ama bu güzel havada da hemen eve de gidilmezdi ki. Bizim fırın ilçenin merkezinde. Ve bir de büyük camimiz var. Hemen caminin önünde de banklar var. Gittim o banklardan birine oturdum. Gelen geçenleri izledim. Ve inanır mısınız sıcaktan yandım. "Güneşten gerekli vitaminleri aldığıma göre kalkma zamanı geldi" dedim.

Blog linki : yasamdanyazilar.blogspot.com