Müzeyyen Senar’ın ölümünden birkaç yıl
önce yapılan bir röportajını izledim.Spiker,”Benzemez kimse sana şarkısını
sizden dinlemeyi özledik”dedi.Senar’ın verdiği cevapsa kafamda soru işaretleri
oluşturdu.Senar,”Ben özlemedim,bıktım”diyordu.”Demek ki insan sevdiği işi bile
yapsa gün gelip bıkabiliyor”dedim kendi kendime.”O zaman benim sevdiğim işi
yapmak için arayışlarım boşuna mı?” diye sormadan edemedim kendime.
Bize hep öğütlenen,”Sevdiğiniz işi
yapın”değil miydi?Bende bu sözden yola çıkıp yıllardır severek yapabileceğim
mesleği arayıp duruyorum.Bir arpa boyu yol alabilmiş değilim.Ama buna rağmen
yine de kendimi sorgulamaya,yoklamaya devam ediyorum.Kim bilir belki bir gün
kafamda o meşhur ışık yanar diye.Askere gitmeden önce çağrı merkezinde çalıştım
tam üç yıl.Zaman zaman sevdim ama genelde çıkacağım günü hayal edip durdum.
Ben sadece sevmeyerek yaptığım işte
bıkkınlık yaşayacağımı düşünüyordum.O yüzden sevdiğim işi bulunca her şey
bitecekti sözde,feraha erecektim.Hiç sıkılmayacaktım.Ama öyle değilmiş
baksanıza.Hayatını şarkıcılığa vermiş Müzeyyen Senar’ın,”Bıktım”sözlerini
duyunca beynimden vurulmuşa döndüm.Kurduğum tüm hayallerim yıkıldı.Demek ki
bize hep anlatılan sevdiğimiz işte çalışırken bıkmayacağımız,sıkılmayacağımız
sözleri yalanmış.Bir masaldan ibaretmiş.
Ama buna rağmen seveceğim işi
aramaktan vazgeçmeyeceğim.En azından kendi sevdiğim mesleğimde sıkılırım.Madem
ki her halükarda sıkılacağım.Seçimimi sevdiğim meslekten yana kullanırım.
Foto kaynak:http://www.sitebuilderreport.com/stock-up#q=work&page=1
Blog
linki:yasamdanyazilar.blogspot.com.tr

