Slov şarkı, kış ve yeni fotoğraf akımı...

İnstagram’da slov bir şarkıya denk geldim. Slov şarkı dinlemeyi özlediğimi fark ettim o anda. Slow Türk’ü açtım internetten. Şimdi onu dinliyorum. Show TV’de, Veliaht dizisinin tekrarı vardı. Biraz onu izledim. Güzel bir dizi gibi. Arkadaşım Esra çok beğenmiş. Kardeşim de beğenmiş. Devamlı takip eder miyim bilmiyorum ama. Sonra bizimkiler kanal D’yi açtı Uzak Şehir dizisi için. Bugün hava soğuk ve yağmurluydu ve kapalıydı. Sanki kış günlerinden bir gün gibiydi. Bir tanesi İnstagram’da, “Sonbahardan direk kışa mı atladık nedir” demiş. Bu ara yeni moda: Çocukluk halinle şimdiki halinin sarılmış halini foto olarak paylaşmak. Esra dediğim arkadaşım da İnstagram’da paylaşmış. “Yaramaz bir çocukmuşsun gibi” dedim. O da, “Sayılır” deyip yanına gülücük koymuş.

Yine, yeniden, yalnız kalmak istiyorum...

     Sabahlara kadar oturmak ve slov şarkılar dinlemek istiyorum. Yalnız başıma kalmak istiyorum. Evet, bu yalnız kalmak isteyişimle ilgili kaçıncı yazım oldu bilmiyorum. Ara ara böyle oluyorum. Peki bugün ne oldu da böyle hissettim? Bir cevabım yok aslında. İş yerinde ilk çağrımla beraber asabi bir günüm olduğunu anladım. Tahammül edememe vardı bugün üstümde. 

     Eve geldim. Şimdi de müzik dinleyerek bu yazıyı yazıyorum. Slov şarkılar ruhuma ilaç gibi geliyor şu an. Neye moralim bozuk onu da bilmiyorum. Gelecek kaygısından mı, ilişki durumundan mı? Hayır, ikisi de değil. Genelde bu iki sorunu kafama taktığımda yalnız başıma kalmak isterim. Bu akşam da böyle hüzünlü olduğum akşamlardan biri işte.

Foto kaynak: https://www.pexels.com/photo/sunset-love-lake-resort-54379/