Kişisel Blog Yazıları #226: Kapiçino, magnolya ve kavurucu sıcak bir gün

Bugün bir işim için Düzce’deydim. Hava yandı resmen. Akşam eve geldim. Boynum yanmış. Varın sıcaklığın boyutunu buradan anlayın. Kafamda şapka da vardı. Yanımda da suyum. Bu yaz çok zor geçecek Ali Rıza Bey. Hazır olun. Eğer gerçekten zorunlu bir işiniz yoksa dışarı çıkmayın derim. Bu sıcak havada yolda giderken bir kediye denk geldim. Gölgelik bir yer bulmuş, uzanmış uyuyordu. Pisi pisi diye seveyim dedim. Gözlerini az bir aralar gibi oldu sonra tekrar uykuya daldı. Ben de daha fazla rahatsız etmedim onu. Arkadaşı çağırdım. İşi varmış gelmedi. Ben de kendim kafeye gittim. Saat 14:00 gibiydi. Sakindi. Normalde masa bulunmaz. Ama hafta içi ya, ondandır. İstediğim masaya geçtim oturdum. Özgürce, istediğim masayı seçebilmek büyük bir ayrıcalıktı. Kapiçino söyledim. Yanına da magnolya. Günlük kahve ve tatlı ihtiyacımı gidermiş olarak mutlu mesut bir şekilde eve döndüm.       

*Önceki yazı: Kişisel Blog Yazıları #225: Bir soru, bir soruşturma ve bir şarkı

Kişisel Blog Yazıları #225: Bir soru, bir soruşturma ve bir şarkı

Star’da, Hababam Sınıfı’nı izliyorduk. Reklama girdi. TRT 1’de, Brezilya- Japonya maçını açtık o arada. Kardeşime, “Acaba bu Japonların hepsi karate biliyorlar mıdır ki?” diye sordum. “Bilmem” dedi. Sanki doğuştan adamlara karate özelliği yükleniyormuş gibi geliyor bana.

Beklenen oldu. Deniz Göktaş’a soruşturma açıldı. Zaten bu saate kadar soruşturma açılmaması şaşırtıcıydı. Geç soruşturma açılması ile ilgili Zaytung Haber de bir paylaşım yapmış. Ona da internetten bi bakabilirsiniz isterseniz.

Elif Buse Doğan’ın Kaçsam Gitsem adlı şarkısı. İlk defa bugün dinledim ve çok hoşuma gitti. YouTube’tan baktım. 7 ay önce klibi yayınlanmış. Bi dinleyin isterseniz. Belki sizin de hoşunuza gidebilir.

*Önceki yazı: Kişisel Blog Yazıları #224: Tatsız kavun, efsane bir film ve mezuniyet krizi    

*Sonraki yazı: Kişisel Blog Yazıları #226: Kapiçino, magnolya ve kavurucu sıcak bir gün

Kişisel Blog Yazıları #224: Tatsız kavun, efsane bir film ve mezuniyet krizi

Bizimkiler pilavın yanına cacık yapmış. Bu sıcak havalarda soğuk soğuk iyi gitti. Kavun almışlar. Hiç tadı tuzu yoktu. Tatsız kavun mu olur ya? Ama oluyor işte. Akşam kanal D’de, Daha 17 dizisini izledik. Biraz da gündem. Kadir İnanır bugün toprağa verildi. Sevmeyeni çokmuş. Onu gördüm sosyal medyada. Vefatı nedeniyle Türkan Şoray’la oynadıkları Kara Gözlüm filmini yayınlıyordu kanallardan biri. Onu izledik. Bilmem kaçıncı sefer. Benim için efsane filmlerden biridir. Bir arkadaşın kızı bugün mezun oldu. Anadolu Üniversitesi’nden. Ama rektör efendi geç gelmiş mezuniyet törenine. Aileler ve öğrenciler sıcağın altında pişmiş. Statta herkes yuhalamış tabi rektörü. Şu ülkede bir iş de doğru dürüst yapılsın artık ya.

*Önceki yazı: Kişisel Blog Yazıları #223: Deniz Göktaş’ın gösterisi ülkenin gündeminde    

*Sonraki yazı: Kişisel Blog Yazıları #225: Bir soru, bir soruşturma ve bir şarkı

Kişisel Blog Yazıları #223: Deniz Göktaş'ın gösterisi ülkenin gündeminde

TRT 1’de sinyal yok hatası alıyorduk. Dünya Kupası maçlarını izleyemiyorduk. Antenin önünde ağaç dalları vardı. Onları aldık. TRT 1 geldi. Sonra HD yayını yine gitti. Şimdilik normal yayın var. O da gidecek mi bakalım. Deniz Göktaş’ın, Ölü Deniz adlı gösterisi ülkeyi salladı resmen. Ekrem İmamoğlu ve Cumhurbaşkanı Erdoğan için yaptığı espriler çok cesur bulundu. Sosyal medyada Deniz Göktaş ne zaman tutuklanır diye millet birbirine sormaya başladı. Şu ana kadar gelen bir haber yok. Gösteriye çıkmadan önce bunları göze almıştır diye düşünüyorum Deniz. Misafirliğe oturmaya gittik. Çay içiyoruz. Herkes şekersiz içiyor çayı. Sadece ben şekerli içiyorum. Sadece benim için şeker getirdiler. Basit bir şey ama önemli. Değer vermiş oluyorlar bana.

*Önceki yazı: Kişisel Blog Yazıları #222: Uzan bakalım Büyük İskender çocukluğun a iniyoruz    

*Sonraki yazı: Kişisel Blog Yazıları #224: Tatsız kavun, efsane bir film ve mezuniyet krizi

Kişisel Blog Yazıları #222: Uzan bakalım Büyük İskender çocukluğuna iniyoruz

*Büyük İskender, 10 yıl içerisinde tüm dünyanın yarısını fethettiğinde boyu 1 metre 50 santimetreymiş. Bir insan, ismiyle nasıl bu kadar tezat olabilir? Belki de ufak boyluluğunu böyle kapatmaya çalışıyordu. Uzan bakalım İskender şuraya. Çocukluğuna ineceğiz. Şaka şaka. Nereye iniyorsun? Adam tarih olmuş. Bizim burada olsa askere almazlardı be. –Tamamen salladım. Boyu 1,50 olanları askere alıyorlar mı hiçbir fikrim yok. Maksat muhabbet olsun.-

*Sabah bi uyandım. Saate baktım. Saat altı olmuş. Gittim babama baktım. Türkiye- ABD maçını izliyor mu diye. Uyuyordu. Hiç uyandırmadım. Döndüm yattım. Sonradan söyledi. Sabah kalkmış. TRT 1’de sinyal yok hatası almış. Yayın yok. Bizi kaldırsa bilgisayardan açardık TRT 1’i. Bizi de uyandırmamış. İzleyememiş maçı yani. Maç izleyecek hal mi bıraktılar biz de. Ama yine de helal olsun. 3-2 yenmişiz ABD’yi. Hiç olmazsa gol attık ve hiç olmazsa galip geldik. Böylece bizim için 2026 Dünya Kupası macerası sona erdi.

*Bizimkiler Now TV’de, Ata Demirer’in Bursa Bülbülü filmini izliyorlardı. Ortasında denk geldiğim için oturup izlemedim. Bir baştan oturup izlemem lazım. Nedense ön yargım var bu filme karşı. Ama ben ne yapacağım? Atomu parçalamaktan daha zor bir şey yapıp, ön yargımı parçalayacağım ve oturup izleyeceğim. Hey gidi aştayn.

*Önceki yazı: Kişisel Blog Yazıları #221: Çorbamı içerken Şili’ye gittim   

*Sonraki yazı: Kişisel Blog Yazıları #223: Deniz Göktaş'ın gösterisi ülkenin gündeminde

Kişisel Blog Yazıları #221: Çorbamı içerken Şili'ye gittim

Gözümde gözlükle uyumuşum. Uyku o kadar çok bastırıyor ki. Gözlüğü kutusuna koymaya üşeniyorum. Yine üşenmiştim. Sonuç bu: Gözlükle uyumak. Uyandıktan sonra biraz tavanı izledim. Tavanı izlerken telefon çaldı. Arayan kardeşimdi. “Yeni mi uyandın, aç mısın? Dışardayım bir şeyler alabilirim” dedi. “Ezo gelin çorbası al o zaman” dedim. Sonra telefona daldım. İnstagram’a baktım biraz. Sonra blog yazılarını okudum arkadaşlarımın. O arada kardeşim gelip çorbayı bırakıp işe gitti. Kalktım. Evde kimsecikler yoktu. Televizyonu açtım. Televizyonda da doğru dürüst bir şey yoktu. Gezi programı vardı bir tane. Mecbur onu bıraktım. Bir tane Türk, dünyayı geziyormuş. Şili’deymiş. Ben de o ara çorbamı açtım ve kaşıklamaya başladım yanındaki ekmekle beraber. Biraz da limon sıktım üstüne. Daha da güzel oldu. Şili’de, Atatürk anıtı varmış. O anıtın önünde Türk bayrağı açarak İstiklal Marşını okudular. Çorbamı bitirdim. Karnım doymuştu. Televizyonla da işim bitmişti. Televizyonu kapattım, çorba kabını da çöpe attım. “Şimdi bir çay olsa da içsek” dedim.

*Önceki yazı: Kişisel Blog Yazıları #220: Ejderha sıcakları, sonbahar ve şairler    

*Sonraki yazı: Kişisel Blog Yazıları #222: Uzan bakalım Büyük İskender çocukluğuna iniyoruz

Kişisel Blog Yazıları #220: Ejderha sıcakları, sonbahar ve şairler

Kardeşim söyledi bugün. Ejderha sıcakları geliyormuş. Ulan o nasıl bir sıcaklık tanımı. İlk defa duyuyorum. Google’da aratayım dedim. Ejderhanı Nasıl Eğitirsin diye film çıkıyor. Ulan şu filmi de bir türlü izleyemedim. Çok çocukça gibi geldi diye hatırlıyorum en son. Birkaç dakika izlemiştim. Kardeşim bugün dışarısının çok sıcak olduğunu söyledi ama evin içi o kadar da sıcak değildi. Daha evlerin içi ısınmadı yani. Ejderha sıcakları falan olmadan böyle bir gün kapalı, bir gün açık, geçip gitse yaz. Sonra bir baksak, sonbahar gelmiş. Harika olurdu değil mi? Sonbahar mevsimi bana şairlerin mevsimi gibi gelir. Ejderha, sonbahar, şairler falan derken yazıyı bitirdik ya. Hadi ben kaçar. Görüşürüz.

*Önceki yazı: Kişisel Blog Yazıları #219: Okumak, heyecan ve biraz daralmışlık      

*Sonraki yazı: Kişisel Blog Yazıları #221: Çorbamı içerken Şili'ye gittim