Gecenin iki buçuğunda uyandırıldım. “Türkiye- Venezuela maçının son yarım saati, izleyeceksen gel” diyordu beni uyandıran ses. Sakin olun. Mistik bir şey yok. Bunu diyen kardeşimdi. Dünya Kupası hazırlık maçı vardı Amerika’da. Saat farkından dolayı maç, gecenin köründeydi. Kalktım. Son yarım saati izledim. Bir tane de muz gömdüm. Sonra da yattım. Türkiye’nin grup maçları hep sabahları olacak. Saat altıda ve yedide. Kahvaltıyı o saate çekmek lazım. Yapabilir miyim bilmiyorum. Bu aralar müşterilerin zırıltılarını hiç çekemiyorum. Artık kimsenin kimseye sabrı kalmadı. Bu her alanda belli ediyor kendini. Son bir not: Bir şeye çok emek veriyorsun ve karşılığını alamıyorsun ya. Moralin bozuluyor. Başlarım işine de, emeğine de, istikrarlı olursan başarılı olursun söylemlerine de diyorsun.
*Önceki
yazı: Kişisel Blog Yazıları #197
*Sonraki yazı: Kişisel Blog Yazıları #199
Bu saat farkı biraz zorlayacak ama olsun yeter ki güzel ilerleyelim
YanıtlaSilAynen, yeter ki her şey yolunda gitsin.
SilBazı insanlara gerçekten tahammül edilmiyor. Bazen bilerek mi yapıyorlar diye ciddi bir şekilde düşünüyorum.
YanıtlaSilHer daim güzel insanlarla karşılamamız dileğiyle...
Çeşit çeşit insan var be kardeşim. Artık her insandan, her şeyi bekler olduk. Umarım.
Silarda kenan çalhanoğlu bunlar varsa izlenir :)
YanıtlaSilVar var Deep :)
Sil