Akşam 21.30 gibi yatmıştım. Uyandığımda saat 00.30’u gösteriyordu. Kalktım. Biraz televizyona baktım. Kılıçdaroğlu demokrasiden bahsediyordu. Sinirden güldüm ve televizyonu kapattım. En iyisi kişisel blog yazıları serisine yeni bir yazmak dedim. Bugün Kurban Bayramı. Bayramımız mübarek olsun. Kurban kesenlerimiz varsa aramızda Allah kabul etsin. Sabah herkese bayram mesajı attım. Arkadaşlardan biri, “Uygun vakitte bir araya gelelim. Eskileri yad edelim” demiş. Yaşlılar gibi konuşmuş. Tamam, yaşımız 40 olabilir ama daha yaşlanmadık. Ama yine de eski tarz konuşmaları severim böyle. “Çoluk çocuk nasıllar mirim?” derlerdi ya. Hoşuma gider bu tarz muhabbetler. Ben zaten genel olarak eskileri severim. Bir zamanlar Beyoğlu’na takım elbisesiz çıkılmazmış ya. Bu tür adetleri severim. Evde herkes uyuyor ve bir ben ayaktayım. Bak şimdi bu durumu da severim. Herkes uyurken ayakta olmayı. Bu kadar ayakta olmak yeter o zaman. Şimdi benim için de yatma vakti. Kişisel blog yazıları serisi yeni yazılarıyla kısmetse bayramda da devam edecek efenim.
*Önceki
yazı: Kişisel Blog Yazıları #184
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder