İnsanlar yordu yine beni...


Hayat değil de insanlar yoruyor. İnsanların çıkarları uğruna yapmadıkları rezaletin kalmaması.  Dedikodu, ayak kaydırma, iftira. Amaca giden yolda her şey mübah anlayışı. İnsanlardan kaçmak istiyorum. İğreniyorum insanlardan. Sahtekarlıklarından, merhametsizliklerinden. Biz nasıl yaratıklarız ya? Yine yordular beni insanlar. Artık burama kadar geldi dediğim noktadayım. Bunlar yazmam, kendimi deşarj etmem lazımdı.



Yorumlar

  1. Yine az yazmışsın. İnsanlar ve çıkarları çook uzun bir konu.. 300 sayfa bile yazsan yine az gelir bu insanları anlatmaya, deşarj olmaya...

    YanıtlayınSil
  2. Alın benden de o kadar gerçekten artik sabırları zorluyorlar konu uzun konu bitmez... sevgiler...

    YanıtlayınSil
  3. iyi yapmışsınız,insanın yazarak deşarj olması,rahatlaması demektir..✔🙂

    YanıtlayınSil
  4. Benim etrafımda çok var bunlardan. Boşver takma. Takınca değişmiyor çünkü...

    YanıtlayınSil
  5. mezarlıktan korkmak saçma gelir hep bana,dışarıdakilerden daha tehlikeli olmadıkları kesin

    YanıtlayınSil
  6. AĞABEY, KİM ÜZDÜ SENİ? SÖYLE!!!!

    YanıtlayınSil
  7. Tam ben de yazımı derliyordum ki yazınızı gördüm.Düşüncelerim bunlar işte! Hayat bu, tabi ki de olaylar istediğimiz gibi gitmiyor ama çevremizdeki insanlar olayı ya çekilmez kılıyor ya da katlanılabilir kılıyor

    YanıtlayınSil
    Yanıtlar
    1. İnsanlar bende, onlardan kaçma isteği uyandırıyor.

      Sil
  8. bazen deşaj olmadan hayata devam zor oluypr..

    YanıtlayınSil
  9. Aynı şekilde düşünüyorum. Ödüm kopuyor şu son zamanlardaki manzaradan. Böyleleri o kadar çoğaldı ki Cem...

    YanıtlayınSil

Yorum Gönderme

Bu blogdaki popüler yayınlar

Osmanlı'nın doğuşu:Merhaba Söğüt

Facebook ve İnstagram'da aynı gönderiyi paylaşmak...

İstanbul'dan kaçış...