Kişisel Blog Yazıları #194

Bugün 3 Haziran. Hava baya sıcaktı. Özellikle öğleden sonra. Yaz geldi diyebilir miyiz artık sizce?

Kişisel blog yazıları serisine ilk defa denk geldiysen ve ilk defa okuyorsan ve eğer istersen yorumlarda bir merhaba diyebilirsin. Güzel bir giriş oldu değil mi?

Bugün yoğun bir iş günüydü. Bol bol konuştum. Çünkü işim bu. Çağrı merkezinin doğasında bu var. Ama devamlı konuş konuş, insanın da boğazı ağrıyor. Biz de insanız yani.

Akşam kanal D’de, Eşref Rüya dizisini izledik. Sonunda o meşhur “İhtiyar”, kendisini gösterdi. Gösterdi ama neye yarar. Gelecek hafta dizinin son bölümü. Final yapıyor.

Reha Muhtar hayatını kaybetti. Çocukluğumun efsane haber sunucularından biriydi. Murat Kekilli ve Almanya’nın Der Spiegel dergisine haber bülteninde yaptığı giderler benim için hala unutulmazlar arasındadır.

Bir arkadaş kahve makinesi almış. 25 bin lira falan. Evinde mis gibi kahvesini yapıyor. Bizi de davet etti. Nereye gidiyorsun ya. İş/güç. Whatsapp grubunda gören bir diğer arkadaş da almaya niyetlendi. Böyle giderse kahve, çayı geçebilir.

Kişisel blog yazıları, kahveli bir şekilde bitti. Kahve makinem olsaydı şimdi bir kapiçino yapardım bak.

*Önceki yazı: Kişisel Blog Yazıları #193

Kişisel Blog Yazıları #193

Kişisel blog yazıları serisi olmasa belki de bu akşam bir şey yazmazdım. Seri bozulmasın diye geldim. Hani bardak kırılır da seri bozulur ya, onun gibi olmasın diye buradayım.

Saat 23.40 geçiyor. Bu yazıdan sonra yatmayı düşünüyorum. Ama belki de bir dondurma patlatırım yatmadan önce. Soğuk soğuk iyi gider. Dediğim lafa bak, sanki dondurma sıcak yenen bir şey. Dolaba bakmam lazım. Dondurma stoğu bitti mi acaba?

Çok fena gök gürültüsü var. Bir anda ortalık aydınlanıyor. Fena bir yağmur geliyor.

Uzaylılar gelse ve Taksim’e inse. Bu ifade bugün bir YouTube videosunda geçiyordu. Bir tanesi de yorum olarak, “Tutuklanırlar” yazmış. Çok iyi yorumdu. Halkın huzurunu bozmaktan gözaltına alınırlardı.

“Para sayma makinesini hobi olarak alırdım” dedim geçenlerde. Nereden konu oraya geldi hatırlamıyorum da. Bir arkadaş da, “Eğlencelik satılan paraları alır, saydırır dururdun” dedi. Ee, tabi. Zenginlik için önce zihinsel olarak hazır olmak lazım değil mi?

Öyle böyle bu akşam da kişisel blog yazıları serisi için bir şeyler yazmış olduk. Cümleten iyi geceler.

*Önceki yazı: Kişisel Blog Yazıları #192

Kişisel Blog Yazıları #192

Bayramdan sonra işe başlamanın zorluğunu bugün tüm Türkiye olarak yaşadık. Ancak öğleden sonra kendime gelebildim.

Kanal D’de, Uzak Şehir dizisinin sezon finalini izledik. Bu sene ikinci sezonuymuş ya dizinin. Gelecek sene ne anlatacaklar bakalım senaristler?

A Milli takım hazırlık maçında Kuzey Makedonya’yı 4-0 yendi. 10 gün sonra başlayacak olan Dünya Kupası öncesi moral oldu bizler için. Maçı, Atv yayınladı.

Haziran ayında resmi tatil yok. Tatilsiz bir haziran ayı geçirmeye hazır mısınız?

Ayın 1’inde ne yaparsan, ayın tümü de öyle geçer derler. Şimdi ülke olarak ayın 1’inde, yani bugün çalıştık, o zaman bütün ay boyunca çalışacak mıyız?

Celal Şengör’ün zayıflama iğneleri ile kilo vermesinden sonra bir arkadaş da bu iğnelerden kullanmak istediğini söyledi. “Aman, kendi başına kullanma. Önce bir doktora git. Doktor kontrolünde yap şu işi. Sakata gelme” dedim. Sağlık hiçbir şeye benzemez.

Kişisel blog yazıları serisinin bu bölümü çok işle ilgili oldu değil mi? Neyse, bugünlük de böyle bir yazı çıktı ortaya.

*Önceki yazı: Kişisel Blog Yazıları #191  

*Sonraki yazı: Kişisel Blog Yazıları #193

 

 

Kişisel Blog Yazıları #191

Kanal D’de bu akşam başlayan “Daha 17” adlı diziyi izledik. Fragmanlarından tutmaz diye düşündüğüm dizi bence çok iyiydi. Reytinglerde ne yaptı yarın göreceğiz. Kişisel blog yazıları serisine dizi ile başladık. Benden bir haber ile devam edelim. Annem, salı günü kolosnoskopi olacak. O nedenle yarın sadece su ve vişneli meyve suyu içecek. Başka hiçbir şey yemek ve içmek yok. Açlığa nasıl dayanacak bakalım? Celal Şengör, zayıflama iğnesi ile tam 50 kilo vermiş. Bambaşka biri olmuş resmen ve işin garibi sesi de değişmiş. İlber Ortaylı görse ne derdi acaba? Kardeşim iş yerinde devamlı Mebrure’nin, “Değilim” şarkısını açıyormuş. Orada çalışan kız da, “Abla yine mi bu şarkı” diyormuş. Siz bu şarkıyı dinleyip, beğendiniz mi peki? Kişisel blog yazıları serisinde bir pazar yazısının daha sonuna geldik. Görüşürüz.

*Önceki yazı: Kişisel Blog Yazıları #190 

*Sonraki yazı: Kişisel Blog Yazıları #192

Kişisel Blog Yazıları #190

Bizimkiler şehriye çorbası yapıyorlar. Favori çorbam değildir ama yine de yerim. Ya da içerim mi demeliydim? Çorba içilir mi, yenir mi? Kafamda deli sorular. Kişisel blog yazıları serisinin bu bölümünde kafamda deli sorular olacak bol bol, dikkat! Yıllar sonra bisiklete bindim. Hala sürebiliyorum. İnsan, bisiklet sürmeyi unutabilir mi gerçi? Böyle bir şey var mıdır? Bu da kafamda deli sorular oldu mu sana ikinci soru. Kanye West dün İstanbul’da konser vermiş. Tahminen 120 bin kişi izlemiş. Bu adamın, bu kadar seveni varmış mı Türkiye’de? Ben şok. Atanan genel başkan Kemal Kılıçdaroğlu, CHP genel başkanlığı koltuğuna oturmuş. Bu adam bu koltuğu bir daha bırakır mı? Bu da kafamda deli sorular oldu mu sana üçüncü soru. Yarın iş başlıyor. Bayram tatili sonrası işe başlamak gerçekten mental olarak zorluyor beni. Kişisel blog yazıları yazıldı ve mental olarak biraz da toparlanıldı. Yani yazmak iyi geldi. Görüşürüz.

*Önceki yazı: Kişisel Blog Yazıları #189  

*Sonraki yazı: Kişisel Blog Yazıları #191

Kişisel Blog Yazıları #189

*Sabah 09.31 geçiyor ve dışarısı mis gibi, hava güneşli. Güne böyle başlamanın değeri paha biçilemez. Kişisel blog yazıları için yeni bir yazı yazmak da paha biçilemez. O zaman yazalım.

*Üst üste roman okuyunca sıkılıyorum. Acaba ayda sadece bir roman okusam mı diye düşünüyorum.

*İnstagram, Whatsapp ve X, tamamen ücretli olsa para verip kullanmaya devam eder misiniz? Ben ilk olarak kullanmam diyorum ama sonra düşününce uygulamalar olmazsa internetin manası olmayacağı için mecbur ödeme yapardım diyorum.

*Tempolu yürümenin daha sağlıklı olduğunu söylüyor uzmanlar. Ama tempolu yürümeyi de ben sevmiyorum. Yavaş yürümem lazım. O zaman yürüdüğümü hissediyorum. Öteki türlü bir yere yetişecekmiş, acelem varmış gibi yürümek zevk vermiyor bana.

*Gerçekten yatırım dünyası hakkında çok şey öğrenmeye başladığında paramı nerede değerlendirsem daha karlı olurum diye düşünmekten sıkıntı basıyor insanı. Paran var mı derdin var. Şaka şaka. Üç beş kuruşumuz var. Ne kadar kazanç elde edebiliriz diye bakıyoruz işte.

*Bir kız arkadaş küçükken kara kalem resim yapıyormuş. Sonradan üstüne düşmeyince kalmış öyle. Şimdiye devam etseydi kim bilir nerelere gelirdi? Böyle yetenekli insanlara her zaman hayranlıkla bakmışımdır. Doğuştan yetenekliler işte. Kişisel blog yazıları serisinin yeni yazısından görüşmek üzere.

*Önceki yazı: Kişisel Blog Yazıları #188  

*Sonraki yazı: Kişisel Blog Yazıları #190 

Kişisel Blog Yazıları #188

Kurban Bayramının üçüncü günü. Saat 21.30’u gösteriyor. Kişisel blog yazıları için yine buradayım. Bizimkiler Atv’de, Var Mısın Yok Musun’u izliyor. Şimdiden işe başlama stresi sardı beni. Benim gibi bu stresi şimdiden yaşamaya başlayanlar var mı aranızda? Bugün de 5-10 sayfa kitap okudum. Önemli olan sayfa sayısı değildi, zincir oluşturmaktı. O zincir, dün ve bugün oluşmuş oldu. Önemli olan bundan sonra da her gün devam ettirebilmek. Hala hayır diyemiyorum. Ben ne zaman hayır diyebileceğim? Kendimi insafsızca eleştiriyorum: “Senden bir şey olmaz bu gidişle” diyorum. Moral motivasyonum ne varsa düştü. Kendimle ilgili başka bir şey: Sanki farklı düşünmeye başladım gibi. Bazı konularda olgunlaştım gibi. Ama bu sadece bir his. Somut bir olayda test etmedim bu durumu. Son yazıma baktım da sadece 10 kişi okumuş. Normalde 20-25 kişi okuyor zaten. Ama yine de yazılarım eskisi gibi beğenilmiyor mu sorusu kafamı kurcalıyor böyle az okunma gördüğümde. Sonuçta okunmak için yazıyoruz değil mi? Kişisel blog yazıları serisinin bu yazısını da böyle endişelerle bitirmiş oluyorum.

*Önceki yazı: Kişisel Blog Yazıları #187  

*Sonraki yazı: Kişisel Blog Yazıları #189