Kimseye inanmıyorum...


     Kimseye inanmıyorum. Ne yaşlı ve bir karış sakallı amcalara, ne de yaşlı teyzelere. Ne gençlere, ne ona, ne buna, ne de kendime. Hangi taşı kaldırsam altından kötülük çıkıyor. Hangi kalbe baksam fesatlık akıyor. Dört bir yanımız menfaat ile sarılmış. Boğuluyoruz, boğuluyorum. Öyle haberler görüyorum ki. Yapmaz dediklerimiz öyle şeyler yapıyorlar ki. Lanet ediyorum. İğreniyorum.

Kimseye inanmıyorum

     “Bu nasıl bir dünya lan?” diyorum. Dünyadan gidecek başka bir yer olsa çekip gidesi geliyor insanın. Bu dünyadan tek çıkış yolu, ölüm. Ölümü ister hale gelir mi insan? Bir kurtuluş olarak görebilir mi? Peygamberimiz, “Gün gelecek insanlar, ‘Şu mezardakinin yerine keşke ben olsaydım’ demedikçe kıyamet kopmaz” demiş. Acaba o günler, bugünler mi? Kimseye inanmıyorum. Tek gerçek sadece ölüm dışında.

Foto kaynak: https://www.pexels.com/photo/alone-buildings-city-cityscape-220444/

Yorum Gönder

14 Yorumlar

  1. Zaman geçtikçe insanlıktan sıyrılıp bir canavara yem oluyoruz. İçimizde bir karanlık ki büyüyüp ele geçiriyor bizi. Ve sonuç hüsran, hayal kırıklığı.
    Artık samimiyet, gerçeklik ve insanlık namına değerlerimizi yitirdik, artık bu kavramlar yok. Bu yüzden artık toplumsallıktan bireyselliğe geçiyoruz. Ellerine sağlık, duygularıma tercüman bir yazı. Öz ve özet.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Merhametsiz bir bireysellik bu. Tam da çağın istediği gibi. Yorumun için teşekkür ederim.

      Sil
  2. Yalnız değilsin bende bazen bu düşünceye kapılıyorum. Menfaat için konuşur oldu insanlar. Yüzüne gülüp arkandan konuşan insanlarla doldu. Kime güveneceğini bilmiyor insan

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Kimseye güvenmemek en güzeli. Yorumun için teşekkür ederim.

      Sil
  3. Ben ise en çok şimdi inanıyorum insana, hiç inanmadığım kadar. Karanlıktan aydınlığa insanlığı yine insanlar çıkaracak. Hani atlara binip giden iyi insanlar var, onlar gitmedi onlar o yaşlı amca, o genç, sen, ben, biziz. Dibe vurmadan aydınlanmıyor karanlık. Sadece bir küçük kıvılcımdır beklenen, insanlık kazanır her zaman.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. O kadar pozitif bir yorum olmuş ki. Dilerim olur. Yorumunuz için teşekkür ederim.

      Sil
  4. Zor zamanlardayız belki fakat sabır ve şükür kavramlarını asla bırakmamalıyız. Mutlaka bir yerlerde bir çok iyi insan var. Allah iyi insanlarla karşılaştırsın onların eksikliğini göstermesin. 😊

    YanıtlaSil
  5. Ben inancımı yitireli çok zaman oldu. Ölümün olduğu dünyada kötülük nedendir bilemiyorum.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Belki koşa koşa kıyamete gittiğimizdendir. Yorumun için teşekkür ederim.

      Sil
  6. Cem... Ben sana üyelik yaptım ama gmailime gelmiyor yazıların :( Bloğumdaki bir yorumundan tıkla, merak ettiğim için geldim.
    Ama yazdıklarına hak vermekle birlikte, üzülmedim desem yalan olur. Ben çoğu zaman bu düşüncelere girerdim. Aslında vatanımızın şu durumunda daha da çok umutsuzluğa kapılır oldum. Hiçbir şey yapamamak var ya, seyretmek ve hırslanmak ve sürekli bu halde olmak... Hiç keyfimiz kalmadı. İnsanlar gittikçe duyarsız, suçlar kesilmez bir hâle geldiler. Gerçekten ben de düşünürdüm. Peygamberimizin o hadisini duymamıştım ama kendiliğimden böyle düşünürdüm. Sanırım o günler geldi, geliyor.
    Kendine iyi bak.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Bugünlerin daha da kötüsünü göreceğiz bu gidişle. Yorumun için teşekkür ederim.

      Sil
  7. Nereye baksak karanlık, rutubet, ahlaksızlık...
    -Anton Çehov

    YanıtlaSil
Emoji
(y)
:)
:(
hihi
:-)
:D
=D
:-d
;(
;-(
@-)
:P
:o
:>)
(o)
:p
(p)
:-s
(m)
8-)
:-t
:-b
b-(
:-#
=p~
x-)
(k)