Kendini sevmemek diye bir gerçeğim varmış meğer...

8 yorum

     Kişisel gelişim ile ilgili izlediğim bir videoda, “Kendinizi sevin” diyordu. Bu bana çok garip geldi. “İnsanın kendini sevmemesi ne kadar da saçma bir şey” dedim. 

     Ama sonradan düşününce kendimi sevmediğimi fark ettim. Evet, ben kendimi sevmiyormuşum. Sonra gün içinde bir şey yaptım. 

     Ne olduğu unuttum. Ve o yaptığım hareketten sonra içimden sevinçle, “Kendimi seviyorum, kendimi seviyorum” diye tekrarladım. 

     O an içim huzurla doldu. İnsanlar olarak içimizde ne gibi duygular yaşıyoruz. Olacak şey değil. Kendini sevmemek, kendine güvenmemek vs. 

     Tüm bunlardan sonra daha önce düşündüğüm bir fikre hak verdim yine. Evet, biz insanlar sadece duygudan ibaretiz. 

     O an ne hissediyorsak oyuz. Eğer mutluysak biz mutluluğuz, baştan ayağa. Eğer üzüntülüysek biz sadece üzüntüyüz. Biz, sadece bir duyguyuz.

Yaşamdan Yazılar
Sizin gibi yazmayı seven bir Blogger. Yazılarımı okuyup beni daha yakından tanımak istersen bloğuma beklerim.

Benzer Yazılarım

8 yorum

  1. Doğan Cüceloğlu bir kitabının girişine Üstün Dökmen'in ''Kendini Sev'' adlı şiirini koymuştu.Ben de o zaman hak vermiştim:)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Demek ki hepimiz böyle düşünüyoruz zaman zaman :)

      Sil
  2. İnsanın kendisini sevmesiyle kendisine güvenmesi farklı duygular. Ben kendimi seven biriyim mesela fakat çevrenizdeki insanlar sebebiyle kendinize güven duygunuzu kaybediyorsunuz.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Hep çevremiz ne diyor diye dinlemekten kaybediyoruz ya.

      Sil
  3. kendini sevmeyen ortadan ikiye çatlar yaaa :)

    YanıtlaSil
  4. Duyguları oluşturan da düşünceler aslında. Düşünceler iyileşince duygular da otomatik olarak iyileşiyor. Ancak kötü düşünceler de gökten zembille inmiyor :) Çevre faktörü çok etkiliyor insanı. Beni etkiliyor daha doğrusu, ki etkilenmeyen de az kişi vardır herhalde. Yine de iç dengeyi oturtmaya çalışmalı bence de. Yoksa yaşamdan tat da alınmaz.

    YanıtlaSil

Yorum Gönder