Evet, perşembe günü de bitti. Yarın cuma. Üç kere oley, oley, oley. Şu sevincime bak. Sanki bir daha pazartesi olmayacak. Küçük şeylerle mutlu olmaya çalışıyorum işte. Bir arkadaşımla konuştuk. Dram filmlerini çok seviyormuş. “Benim işim olmaz. Dram filmlerini kaldıramıyorum artık” dedim. “Başrol oyuncusunun yerine kendini koy, öyle izle. O zaman hoşuna gider” dedi. Öyle olsa bile ben izleyemem. Bana umut veren filmler olacak. Zaten bu aralar hayat hem ülkemiz için, hem de dünya için zor. Bu zorluklarda bir dram filmi hiç kaldıramam. Benim DNA’da dram filmi izlemek yok. Kardeşim, Miraç Kandili diye kandil simidi almış. Çok taze ve lezzetliydi. Kandilimiz mübarek olsun. Adım adım Ramazana gidiyoruz.
*Önceki yazı: Kişisel Blog Yazıları #84: Şikayetlenmek...
*Sonraki Yazı: Kişisel Blog Yazıları #86: Bir kahve, bir yalnızlık ve ölüm düşüncesi...
Senin de kandilin mübarek olsun abi. Cuma günlerini ben de çok seviyorum, tatile girdiğimiz günler olduğu için. 😂
YanıtlaSilEvet, kardeşim. Cuma günü demek, tatilin başlaması demek :)
Silkandil helvası diye bir şey var ya ne güzel :)
YanıtlaSilEvet, Deep. Sen yaptın mı peki :)
Silhazır satılıyor. sert bir tatlı katur kutur :)
SilO nasıl bir tatlıymış öyle. Bir denemem lazım :)
Sil