Yolda yürürken yanından geçen insanlara bakıyordu. Kim bilir onların hayatları nasıldı? Nelerle mücadele ediyorlardı? Parka gitti ve oturdu. Bir yandan düşünüyor, bir yandan gelip geçenlere bakıyordu. Düşünüyordu derken. Öyle çok büyük şeyler değil. Bugününü ve geleceğini işte. Galiba eskisi kadar geçmişi düşünmüyordu. Ya da ona öyle geliyordu. “İnternetten parayı bulamadık ki” dedi. Şimdi arkadaşı yanında olsaydı ve bu dediğini duysaydı, “Başladın yine” derdi. Bizim millet şikayetlenmeyi sever. Ama o şikayeti ortadan kaldıracak girişimlerde bulunmaz. O da, bu milletin bir parçasıydı. Bu millet gibi şikayetlenmeyi severdi. Türkçede böyle bir kelime var mı ya? Şikayetlenmek. Bunu bir yerden duymuş olmalıyım. Yoksa şu anda mı uydurdum?
*Önceki yazı: Kişisel Blog Yazıları #83: Koca Yürekli Elon, Pos Bıyık Niçe ve daha fazlası...
*Sonraki yazı: Kişisel Blog Yazıları #85: Dram filmi mi? Hayatımız dram olmuş...
Merhaba,
YanıtlaSilBu satırları okurken bir an durup parkta ben de senin yanına oturmuşum gibi hissettim.
Bir zamanlar birlikte çalıştığımız günlerde “ne düşünüyorduk yine?” diye birbirimize sorduğumuz anlar geldi aklıma.
Şu “şikayetlenmek” meselesi çok tanıdık… Kelime yanlış olabilir ama duygu çok doğru.
Biz de o milletin bir parçasıydık, hatırlıyorsun; çok konuşurduk ama harekete geçmek hep ertelenirdi.
Metnin sade ama insanın içine dokunuyor. Büyük cümleler kurmamışsın ama insanın kendi iç sesini yakalıyorsun.
Güzel olmuş. Okurken kendimi gördüm biraz.
Yazılımcı kardeşim nasılsın? Nerelerdesin?
SilDaha önce şikayetlenmek diye bir kelime duymadım ama kullanılabilir bence :) aaah ah parayı bulamadık bi türlü ya gençlik geçiyor :)
YanıtlaSilSonradan baktım da. Şikayetlenmek diye bir kelime varmış :) Ahh ulan para :)
Silparkta insan izlemekten çok öykü çıkar :)
YanıtlaSilKesinlikle Deep :)
SilBen başkalarına bakınca bu bile nerelere geldi diyebiliyorum. Üzgünüm ama hayat böyle galiba :) Varsın biraz şikayetlenin, bence insana bir şeyleri hazmetme kolaylığı veriyor.
YanıtlaSilO zaman şikayetlenmeye devam :)
Sil