Kişisel blog yazıları yazarken taşıdığım bir endişedir okunmamak. Sonuçta bu yazılar birileri okusun diye yazılıyor. Hatta çok okunsun diye yazılıyor.
Ama
bazen bazı yazılar bırak çok okunmayı, çok az okunuyor. İşte insan o anlarda
bir umutsuzluğa düşmüyor değil. Acaba ben boşuna mı yazıyorum, boşuna mı emek
veriyorum sorusu insanı kafasını ve gönlünü kurcalayıp duruyor.
Bazen
duvara karşı yazdığımı hissediyorum. Yazıyorum ama çok okunmuyor ya da çok az
okunuyor. Böyle bir durumda yazmaya devam etmenin bir anlamı var mı? O zaman da
şöyle bir soru karşısına çıkıyor insanın: Yazılarını Google için mi yazıyorsun
yoksa kendin için mi?
Aslında
her ikisi için. Yazmayı seviyorum ve bundan yazıyorum. Ama bir yandan da
yazdığım yazılar geniş kitleler tarafından okunursa da hayır demem.
Bu
işin dengesini bulmak lazım. Ya baştan kabulleneceksin: Günlük 15-20 kişi
tarafından okunmayı ya da yazmayı bırakacaksın.
Yazmayı
bırakmak çok büyük ve radikal bir karar olur. Blogda yazmayı bıraksan bile evde
kendi kendine bir deftere yazmaya devam etmelisin. Ya da diğer yol: Ne olursa
olsun, okunsa da okunmasa da ben yazmaya devam edeceğim diyeceksin. Ama böyle
diyerek yazmaya devam etsen bile içinde küçük bir ümit olacak yine de. Bir gün
belki çok okunurum diye. Zaten bu hayatta umut olmadan yaşanmaz.
O
zaman sen ne karar verdin şimdi? Kişisel blog yazıları yazmaya devam mı, tamam
mı?
*Önceki
yazı: Kişisel Blog Yazıları #107: Hissizlik
*Sonraki yazı: Kişisel Blog Yazıları #109: Yağmur, uyku ve bir pazar akşamı
bloga yazmak çok keyifli :) bir kişi bile okusa yeterli :)
YanıtlaSilDi mi Deep :)
Sil"Bazen duvara karşı yazdığımı hissediyorum."
YanıtlaSilAaaa aşkolsun, duvar mı??? :D
Google'ı kastetmiştim Momentos :)
SilBen blogumu bir çeşit kişisel ansiklopedi, arşiv gibi kullanıyorum. Beğendiğim yazıları, kullandığım araçları, yöntemleri vesaire bir yere not etmel ve daha sonra aradığımda bulabilmek için kullanıyorum.
YanıtlaSilÖnceden Google için yazıyordum şimdi kendim için yazıyorum. İstatistikler sayfasına bakmadığım sürece sıkıntı yok.
İstatistikler sayfasına bakmadığım sürece sıkıntı yok. En güzeli bu aslında.
SilOkunması için Google'da belli bir sayfalarda sıralamada gözükmesi gerek 😊⚡🌟
YanıtlaSilSorma, meselemiz o :)
SilYa Bir şey soracaktım bloglardaki konularınız Google'da index alıyor mu?
YanıtlaSilHepsi olmasa da alıyor.
SilYazmak bizim gibiler için yaşamanın bir parçası, adeta bir terapi, bir iyileşme hali. O yüzden yazmaya devam diyorum. Hatta sen istikrarınla örnek bir blogger'sın. Ve bunu sürdürmelisin bence, seni yazılarını okurken bir arkadaşımla sohbet ediyor gibi hissediyorum ve bu bana iyi geliyor. Yani yazana da iyi geliyor blog yazmak, okuyana da bence 😊
YanıtlaSilBir de blog yazıları zamanda yolculuk gibi. Mesela 10 sene önce yazdığım bir yazıya yorum gelebiliyor, ve bu gerçekten de çok iyi hissettiriyor. Her şeye değer yani.
Bir de şu var, bizler bir avuç blog yazarı burada bir nasıl desem kendi içimizde küçük bir köy gibiyiz, bu da şahane bir şey bence. Arada gidip birbirimizi yokluyoruz, yorumlar yazıyoruz, aradan uzun zaman geçse de birbirimizi anımsıyoruz.
Sence yazmaya değmez mi bütün bunlar :)
seni yazılarını okurken bir arkadaşımla sohbet ediyor gibi hissediyorum. Senden bunu duymak benim için büyük mutluluk Evde Yazar :)
SilAynı hisleri taşıyoruz demek ki. Bu blog içimi açıyor huzurlu bir yanı var yani bakmadan geçemiyorum
SilSağ olasın kardeşim :)
SilÇoğu zaman benim de bırakmama sebep olan bir şey bu okunmamak ama artık şöyle düşünüyorum, bunu kendim için yapıyorsam okunmasına yorum yapılmasına takılmak saçma. Ben yaptığım şeyi seviyorsam konu kapanmıştır . O yüzden devam diyorummm
YanıtlaSilBen yaptığım şeyi seviyorsam konu kapanmıştır. Bu moda ben de bir gelebilsem işte.
SilNe kadar çok okunduğundan ziyade, insanların yazının altına bir kaç kelam etmeleri benim daha tercihimdir. Yıllar içinde bu yorumlardan çok şeyler öğrendim. Hiç düşünemediğim şeyleri düşünmeye başladım.
YanıtlaSilBelki yorumu yazanın dahi düşünemediği şeyler de aklımıza düşmüştür bu vesileyle.
Olaya hiç bu açıdan bakmamıştım bak.
SilBiz okuyoruz, okumayan bizden değildir.
YanıtlaSilÇok iyiydi bu :)
Sil